ร.342 เทคนิคการบริหารและการจัดการหนึ่งในวิชาพื้นฐาน ที่นักศึกษาบริหารรัฐกิจต้องเรียน
"ถ่ายทอดแนวความคิดและเทคนิคใหม่ๆ ในการบริหารจัดการ การใช้เครื่องมือสมัยใหม่
ในการบริหารงาน รวมทั้งวิธีการทางคณิตศาสตร์ที่นำมาใช้
ในการแก้ปัญหาและการตัดสินใจและความรู้เบื้องต้นในการใช้คอมพิวเตอร์
ในการประยุกต์ใช้กับงานด้านบริหาร"
1 เทอมที่ผ่านวิชานี้ถือว่าเป็นวิชาที่น่าจดจำวิชาหนึ่ง ทั้งในด้านของอาจารย์ที่มีคุณวุฒิ
และเป็นที่ชื่นชอบของนักศึกษา
อีกทั้งบรรยากาศในห้องเรียนที่เอื้อต่อการเรียนรู้ เป็นวิชาที่นักศึกษาเข้าเรียนอย่างล้นหลาม
จนพูดได้เลยว่าเกือบ 100% เลยก็ว่าได้ "จนอาจารย์ต้องขอย้ายห้องเพราะเก้าอี้ไม่พอ!"
น้อยครั้งนะครับที่จะพบเจอะพบเจอะบรรยากาศของชั้นเรียนแบบนี้ในห้องเรียน
ที่มีนักศึกษาเกือบๆ 100 คน
"ไม่ว่าปัจจัยใดจะเอื้ออำนวยในการสร้างบรรยากาศที่ดีของชั้นเรียนก็ตาม
กลับไม่สำคัญเท่าความรู้สึกยินดีและอิ่มเอมของทั้งอาจารย์และนักศึกษา"
"วิชาที่ไม่มีสอบ...แต่นักศึกษากลับตั้งใจจดแทบจะทุกคำพูด"
จุดสำคัญอยู่ตรงนี้แหละครับ...
"ช่วงแรก"
เราได้เรียนเกี่ยวกับแนวคิด และเครื่องมือที่คุ้นเคยสำหรับนักศึกษาสาขาบริหารรัฐกิจ
เสมือนเป็นการต่อยอดความรู้ตลอดจนความคิด ที่อาจจะนำมาปรับใช้ต่อชีวิตการทำงานได้ในอนาคต
"ช่วงหลัง"
เราได้เรียนรู้และเปิดโลกกว้างไปกับการนำเทคโนโลยีมาปรับใช้
จากประสบการณ์โดยตรงของอาจารย์รับเชิญ
ส่วนนี้ช่างดูแปลกใหม่ และตื่นตาตื่นใจของนักศึกษาคณะนี้
เพราะตั้งแต่เข้าเรียนมาแทบไม่มีการใช้คอมพิวเตอร์เลย ส่วนใหญ่วิชาต่างๆ จะเป็นการฟังคำบรรยายและสัมมนาเสียมากกว่า
ความประทับใจครั้งแรกที่เปลี่ยนการนั่งเรียนแบบเดิมๆ ไปเป็น
"On The Cloud"
เมื่อโจทย์ต้องการรายชื่อนักศึกษาของแต่ละกลุ่ม แล้วเป็นไฟล์ Excel
ส่งเข้า E-Mail อาจารย์ให้เร็วที่สุด "วุ่นละครับงานนี้"
ไม่ใช่งานวุ่นอะไรหรอกครับ แต่บรรยากาศวุ่นต่างหาก นักศึกษาต่างกุลีกุจอ ตั้งอกตั้งใจพิมพ์
เสียงห้องดังโหวกเหวกโวยวาย ตะโกน ตะเบง ฯลฯ หลายคนคงทราบดี ขออนุญาตข้ามจุดนี้ไป
ส่วนตัวค่อนข้างจะแหวกแนวนิดหน่อย ก็คือใช้ Google Web App อย่าง Google Docs
เพราะด้วยความที่เคยลองใช้มาบ้างในการทำบัญชีของธุรกิจที่บ้าน และเริ่มต้นช้าจึงทำให้ต้องร่นเวลา
เพราะกว่าจะเปิด Programme กว่าจะ Upload กว่าจะส่ง Mail มีหวังโดนเสียบประจานเป็นแน่แท้...
(ต่อ)
ในใจก็ครุ่นคิดตุ้มๆ ต่อมๆ ว่า ไอ้ที่เราทำไปแหวกแนวแบบนี้จะเป็นอะไรไหม
ปรากฏว่า...
"มีคนทำเว่อร์มาคนนึง"
(อาจารย์พูดเบาๆ)
ขนลุก...
จนเมื่ออาจารย์พูดใหม่อีกครั้ง
"มีคนทำเว่อร์มาคนนึง ทำมาใน Google Docs"
เอาแล้ว...
"ใครทำ? ไหนๆ ออกมาหน้าห้องหน่อยซิ"
เอ่อ...
"ไหนคุณลองมาอธิบายให้เพื่อนๆ ฟังหน่อยสิว่าวิธีที่คุณทำอยู่มันเป็นยังไง-ดียังไง"
ผิดคาด! เมื่ออาจารย์เห็นรายชื่อที่ถูกสร้างใน Google Docs แล้วกลับชอบ...โล่ง^^
หลังจากนั้นผมก็ได้อธิบายในภาษาของผม
เน้นย้ำ "ภาษาของผม"
เพื่อนๆ หลยคนคงทราบดีว่าผมมักมีปัญหาเมื่อต้องพูดในที่สาธารณะ
ไม่ใช่สิ...เมื่อต้องพูดคุยกับผู้อื่น ไม่ว่าจะเป็นผู้ใดก็ตาม
ด้วยเสียงที่ขึ้นจมูก จากอาการภูมิแพ้เรื้อรัง ลิ้นที่แข็งและรัว พูดไม่ทันกับความคิด...
"อาจารย์จึงรับหน้าที่ ที่เพิ่งจะส่งมอบให้ กลับคืน"
(ส่วนรายละเอียดของข้อดี Google Docs ไว้จะมา Review เมื่อมีโอกาส)
หลังจากนั้นทุกคนก็สนุกกับ Google Docs โดยการแย่งกันใส่ข้อมูล มันหน้าตื่นตาตื่นใจ
ก็ตรงที่มันเป็นแบบ Realtime นี่ละครับ ข้อมูลไหลเข้ามาอย่างไม่หยุดยั้ง
อาจารย์บรรยาย อธิบายตามจุดต่างๆ ให้ฟัง ถึงข้อดี และวิธีการใช้-ประยุกต์ใช้
เพื่อนๆ ต่างพูดกันเป็นเสียงเดียวว่า "สนุกมาก"
ทั้งวิธีการเรียนที่แปลกใหม่ และวิธีการสอนที่สนุก ทำให้บรรยากาศตลอด 3-4 อาทิตย์
ที่ผ่านมาของการเรียนด้วยวิธีนี้ ลืมภาพเดิมๆ ของการนั่งฟังการบรรยายของวิชาทั่วๆ ไป
มีการมอบหมายการสร้าง Facebook ที่เป็นจุดร่วมของกลุ่มในเรื่องราวต่างๆ
โดยอาจารย์ต้องการให้ต่อยอดไปเรื่อนๆ สร้างสังคมที่มีความสนใจคล้ายๆ กัน มีปฏิสัมพันธ์กัน
และที่สำคัญ...
มีการมอบหมายโดยให้เขียน Blog ด้วย Blogger
ซึ่งแต่ก่อนผมมีความคิดที่จะเขียน Blog แต่ก็ยังหาเรื่องราวหรือแนวทางของตนเองไม่เจอสักที
จึงครุ่นคิดอยู่นานจนมาลงตัวในความเป็นเราจริงๆ
เพราะเรา...ชอบเทคโนโลยีเป็นชีวิตจิตใจ
เพราะเรา....ชอบวิพากษ์ และตั้งคำถามในสังคม
เพราะเรา....ชอบถ่ายทอดการใช้ชีวิต
" ไม่ว่าจะอย่างไร นี่ก็คือจุดเริ่มต้นทีดีในการเขียน Blog ของผม ผมจะเขียนต่อไปเรื่อยๆ
เพราะผมเริ่มหลงรักการเขียน Blog แล้วละสิ "
![Poppy Life [Live]](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEinBt1n6b5hrsFSM45R9KW74yR7NMo47bhv0YdeiU89R-QVOVKkKk62-lbswCFI6peszDpu89VA1M3goO9pK3nD2QejSW_XovSpV4fz5wWsN0Iu3dR4-hIDBsSChrKNQVivmCsG08ewRTY/s1600/HEADBLOG.jpg)
.jpg)
